కడుపు మంట

ఐదు నక్షత్రాల అంగడి లోనైనా ..
రోడ్డు పక్క ధాబా లోనైనా ..
గుభాళించదేం ..మా అమ్మ పెట్టే 'పోపు'తాలింపు?!

ఈ అ'భాగ్య ' నగరాల్లో .....
కోట్లు కుమ్మరించినా దొరకనిది అమ్మ ప్రేమే కాదు ..సుమీ!
కమ్మని అమ్మ చేతి వంట కూడా !!

(ఓ బ్యాచిలర్ 'కడుపుమంట' )

దోబూచులాట

నా హృదయం గాయం చేసి ..
మళ్లీ వెన్నెల పూసి ..
చెలీ !ఎన్నాళ్ళిలా..?!

నా మది లో ఆశలు రేపి ..
కొత్తగా లోకం చూపి ..పొమ్మంటే ఎలా ?!

సఖి !
నీ తడి తడి పెదవుల 'తొలి జ్ఞాపకం ' ఎప్పటికీ తడి ఆరిపోదు ..
నీ గల గల నవ్వుల 'కమ్మని రాగం 'ఎన్నటి కీ నా మదిని విడిపోదు ..

ఏమిటో చిత్రం గా ..ఒక్కోసారి ..
చావైనా..బ్రతుకైనా నా తోనే అంటావు ..నా కలలో సైతం తోడుంటావు .
ఆ కమ్మని కలలో హరివిల్లు తెచ్చుకుని పొదరిల్లు కట్టుకుంటాను .
ఆ కలల పొదరింట్లో కి నిన్ను రమ్మంటే ...
మళ్లీ 'కెరియర్ 'అంటావు .. నా కమ్మని కలల్నివిసిరేసి దూరం పారిపోతావు.

ఆశల రెక్కల్ని నీ వీపు కి కట్టుకుని ఎక్కడికో ఎగిరిపోతూ ..
నన్ను కన్నీటి కడలి లోకి తోచేస్తావు.
"నా బ్రతుకింతేనని" .. నా గుండె గాయానికి కన్నీటి మందు పూస్తుంటే ...
మళ్లీ మరుమల్లె లా వచ్చి నీ 'మానస సరోవరం' లో ముంచెత్తుతావు -మరుజన్మలోనైనా నన్ను వీడిపోనంటావు !!

ఎందుకిలా ?!
ఓ సారి వరమిస్తావు .. మరుక్షణమే నిరసిస్తావు .
అసలు దీనిని ఏమంటావు ..ప్రేమంటావా ?!
లేక ,చివరికి -'సరదాకి 'అని చెప్పి పొమ్మంటావా ?!

(ఎక్కువ పీల్ అవ్వకండి ..ప్లీజ్ ! )

అక్షరం

అక్షరం !

నాకు అక్షరం తో అనుబంధం ఎప్పుడు మొదలైందో తెలీదు..
మా అమ్మ ఒడి లో ఊగుతూ జోగుతూ ఓనమాలు దిద్దినపుడనుకుంటా!
ఉహ తెలియని వయసులో ...
పాపం !అక్షరాన్ని నేను పట్టించుకోకపోయినా ,తను నన్ను పట్టించుకుంది -అమ్మలా !

అప్పుడు -నా చిన్నప్పుడు అల్లరి గా ,ఒంకర టింకరగా ..తనని నేను కెలికి అలికేసినపుడు ..
తను ఫీలవలేదు..అమ్మ తో నా బుగ్గ మీద మురిపం గా 'ముద్దు 'మార్కు లేయించింది .
బళ్ళో మేస్టారు బెత్తం తో నన్ను బెదిరించినపుడు ..అంతా 'తన 'వల్లే అని అలిగి ఓ మూలకి విసిరేసినపుడైనా తన కి కోపం రాలేదు ...అడిగితే మళ్లీ ఆప్యాయం గా తన అక్కున చేర్చుకుంది .

అంతేనా ?!

తనని చిత్తు కాగితాల మీద చిందర వందరగా జల్లేసి ..నా పని అయిపోయాక ఉండ చుట్టి 'డస్ట్టు బిన్ను' లోకి నొక్కేసినా ..కిక్కురు మనలేదు!
నా అర్ధ సంవత్సర పరీక్షల్లోనూ..ఆఖరి 'గండం' లోనూ నా" అక్షరం " పస్టు క్లాసులో పాసై పోయేది ..తన కోసం కాదు- నా కోసం !!
అయినా నాన్న కి నేను చెప్పేవాడిని కాదు ..అతని కళ్ళల్లో మెరుపు కి ఆ అక్షరమే కారణమని !
నేనెంత స్వార్ధపరున్ని?!

అన్నాళ్ళు అక్షరం తో సహా జీవనం చేసిన నేను ,సహవాసం చెయ్యాలనిపించింది మాత్రం..
మా తెలుగు మాస్టారు గొంతులో పరవశం తో తను పధ్యమై ..గధ్యమై కురిసినపుడే కదా !

ఓ చల్లని సాయంత్రం ...
నా మనసులో ని మాట బయటపెట్టాను - తను చిన్ని 'కవిత' యై నవ్వింది .
అరె ! అక్షరం లో అంతటి అందం నేనెప్పుడు చూడనేలేదు .

అప్పుడు -నా చిన్నప్పుడు నా ప్రియ మిత్రుడు నన్ను విడిచి అనంత తీరాలకి వెళ్లిపోయినపుడు..
ఆనాడు నా డైరీ లో కన్నీటి వరదై కురిసి "కన్నీటి జ్ఞాపకమై " నిలిచి పోయింది కూడా ఈ అక్షరమే !!.
నేనెప్పుడు అక్షరం లో ఇంతటి 'ఆర్ధ్రత' ఉంటుందనుకోలేదు !!

అక్షరం కేవలం అక్షరమే కాదు ..అనంత మానవ కోటి బరువు భాద్యతలని భుజానికెత్తుకున్న ఐరావతం !
అయిన వాళ్ళు వదిలేసి వెళ్ళిపోతున్నా...'నీ తో నేను ఉన్నానంటూ' ఆలింగనం చేసుకునే 'ఆత్మీయ బంధం '.
చివరికి ..నేను విరచించిన ఈ అక్షరమే ..నన్ను నేను త్యజించి అదృశ్యమైపోతున్నపుడు కూడా ..
నా ఆత్మని తనలో బందించి జన హృదయాలలో కథ యై ,కవితై 'నన్ను 'నిత్యం బ్రతికిస్తూనే ఉంటుంది .


రూపు మారినా భావం మారని ఈ అక్షరం కేవలం అక్షరమే కాదు ..అనంతం !
అంతే లేని మానవకోటి అనంత భావాలకి 'ప్రతి రూపం '.

వేసవి సెలవులు

సుతి మెత్తని భుజాల పై వేళ్ళాడే 'బడి సంచులు '-భేతాళు ని తమ్ముళ్ళు ,చెల్లెళ్ళు !
లేత మనసు ల తో ఆటాడుతూ ..వెంటాడుతూ,వేటాడే 'బడి పుస్తకాలు'-పసి హృదయాలని కలలో సైతం వీడని' పీడ కలలు'!!

వాటికి కొన్నాళ్ళు విరామం...

వేసవి సెలవులు ..
నిండు వేసవి లో కురిసే 'తొలకరి జల్లులు '
క్లాసులోంచి బయటకి రాగానే ..'క్వశ్చన్ పేపర్లు 'కాగితపు పడవలైపోతాయ్ !
క్లాసు పుస్తకాలు ' గాలి పటా' లై గాలి లో కి ఎగిరిపోతాయ్ !!
అప్పుడే జైలు లోంచి విడుదలైన ఖైది ల్లా ... వాళ్ళ మొహం లో కొత్తగా' వెలుగు రేఖలు 'విచ్చు కుంటాయి .
ఈ చదువులంటే ఈ పసి మనసు ల కి ఎందుకనో ఇంత విరక్తి ?!



**ఈ రోజు మధ్యాహ్నం(స్కూలు ఆఖరి రోజు )..మా వీది లోంచి వెళ్తున్న స్కూలు బస్ కిటికీ లోంచి ఎగురుతున్న కాగితపు రాకెట్లని చూశాక...

విషపు చుక్కలు

ఈ రోజు తెల్లగా తెల్లారింది ప్రతి రోజు లానే ...

నిన్న మొన్నటి వరకు ఆప్యాయం గా నీ బుగ్గల్ని నిమిరిన ఆ చేతులే ..
ఈ రోజు నీ మెడ పై కర్కశం గా బిగుసుకుంటున్నాయి .

ప్రేమ పేరు తో నీవు పంచి ఇచ్చిన విషపు చుక్కలే ..
ఈ రోజు వాడి లో 'ఉన్మాధాగ్ని' యై .. విలయ తాండవం చేస్తుంది .

నీవు వాడి గుండె కు చేసిన గాయం నొప్పి లో ..నీ గొంతు నొప్పి వాడి కంటికి అనడం లేదేమో ...
"మృగ "మై పోయాడు .

ఇంతకీ తప్పెవరిది ?!
ఆశ పెట్టిన నీదా?అత్యాశ పడిన వాడిదా?!

ఏమైతేనేం ...కదిలే కాలం మీ కోసం ఆగదు గా ...
చిమ్మ చీకటి మీ ఇద్దరి రుధిరం తో మరింత చిక్కబడి మరో 'ప్రేమ జంట 'ని బలి తీసుకోడానికి మళ్లీ రేపటి కి తెల్లగా తెల్లారుతుంది .

కన్నీళ్ళు

ఏమిటో చెలీ ..
అప్పుడెప్పుడో ..నీవు ఆప్యాయం గా నన్ను హత్తుకున్నపుడు 'ఆనంద భాష్పా' లై కురిసిన ఈ కన్నీళ్ళు ..
ఇప్పుడు నన్ను అసహ్యించుకుంటూ ఆమడ దూరం నెట్టేసినపుడు 'అశ్రు ధార' లై వర్షించడం లేదేమిటో?!

బహుశ ...
నీవు నన్ను 'ఒంటరిని 'చేసి వెల్లిపోతున్నపుడు...
అగ్ని పర్వత మై పగిలే నా హృదయం లో నుంచి లావా లా ఉప్పొంగి -ఉప్పెనై నన్ను ముంచేయడానికి..
నా లోనే నిక్షిప్తమవుతున్నయేమో ..ఈ' కన్నీళ్ళు' !

నా ప్రశ్న కి బదులివ్వు..!

ఎవరు చెప్పారు నీకు ?!
నా రంగుల కలల్ని చిదిమేసి మీ ముంగిట్లో 'రంగ వల్లులు 'దిద్దుకోమని !
నా గుండెని పిండేసి ఆ 'రుధిరపుచమురు' తో మీ అత్తారింట్లో దీపాలు పెట్టుకోమని !

నా చొక్కా చెంగు తో నీ చిమిడి ముక్కుని తుడుచి ,మురిపెంగా నీ బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టినపుడు ఎందుకు చెప్పలేదు ..
నీ చిలక ముక్కు కి దొండ పండు ని 'నేను' కాదని !

నీ ఓణీల పండగప్పుడు ఊరంతా నీ 'మొగుడు 'వాడేనని మేళ మాడితే ..
నీ ఓరకంట చూపుల కి నా తుంటరి చూపుల్ని జత చేసి నేను 'ఇంద్ర ధనస్సు కలలు' కన్నప్పుడు ఎందుకు చెప్పలేదు ..
నీ కలల రాకుమారుడు 'నేను' కాదని ,'కారెక్కి 'వస్తాడని !

చిలక్కొట్టిన జాంపండు ని నీవు సగానికి కొరికి మిగిలిన సగాన్ని నా నోటికి అందించినపుడైనా చెప్పక పోయావా ...
నీవు సిగ్గుల మొగ్గవుతూ ..చుట్టిచ్చే 'చిలకల'ని ఆరగించే చినవాడు 'పట్నం బడి' లో పై చదువులు వల్లెవేస్తున్నాడని !

మా అమ్మ అపురూపం గా కట్టుకున్న సన్నజాజి మాల సగానికి తుంచేసి ,
సందె చీకట్లో ఎవరూ చూడకుండా నీ జడ లో తురిమినప్పుడైనా చెప్పి ఉండాల్సింది ..
నీ కలల 'జాబిలి 'తన వెంట 'వెన్నెల జాజుల్ని' తీసుకొస్తాడని !

నీ మువ్వల పట్టీల పాదాల పై నేను ముద్దాడినపుడైనా నీ గుండె ఘల్లు మనలేదా ?!
నీ ఒళ్ళు జలదరించలేదా ?!

అన్నాళ్ళు ..అన్నేళ్ళు నా ఇష్టాలని ,కష్టాలని కలిసి పంచుకున్న నీవు... ,
నాకు అందకుండా వెల్లిపోతున్నపుడు నీ కాళ్ళ పారాణి పై కురిసి మెరిసిన నా కన్నీటి చుక్కల్ని చూసినపుడే గుర్తుకొచ్చిందా..
నీ 'బ్రతుకు బండి' కి నేను సరి జోడి కాదని!!

పోనీ ..
నీవు "మొనగాడ ' ని మనువాడిని మగాడి తోనైనా చెబుతావా ...?
నీ లేత పాదాల పై దిద్దిన 'పెళ్లి పారాణి' లెలేత గోరింటాకు మెరుపు కాదని ,
'నా' రుధిరపు ఎరుపని !
తన కాళ్ళ కింద పడి నలిగి చెరిగి పోతున్నవి నీవు దిద్దిన రంగవల్లు లు కాదని,
'నా ' రంగుల కలలని !!

ప్రేమ లేఖ -2

ప్రియా!
నిదుర రాని నా కన్నులకు జోల పాడి నిద్రపుచ్చావు !
తడబడే నా అడుగులకు కాలి 'మువ్వ' వై లయ నేర్పించావు !!
అనుక్షణము నా' హృదయ స్పందన' వై నా వెంట ఉన్నావు...
నా మది లో ఎన్నో మధురానుభూతుల్ని నింపావు ..
నాకో మధుర జ్ఞాపకమై మిగిలావు !!

ఇంకా ఏదో చెప్పాలని ఉన్నా..చెప్పలేకపోతున్నాను ప్రియా ..
ఎందుకంటే ,


నీవు నాకు మిగిల్చిన 'మధురజ్ఞాపకం 'ఊయల లో 'మారాం' చేస్తున్నాడు .
నేను కట్టుకున్న' మావారు'ఆఫీసు నుండి వచ్చే వేళ అయ్యింది .
ప్రియా!మరు జన్మ లోనైనా నీ పాదదాసి గా పుట్టాలని ఆశించే......
.....................నీ దేవదాసి{దేవదాసు లా అన్నమాట }!!

**"పెళ్ళికి ముందు శృంగారం తప్పు కాదు "-సుప్రీం కోర్టు సృస్టికరణ."-

ఉదయం పేపరు చదువుతున్నప్పుడు ఈ వార్త కంటపడి ,నా మనసు లో ఓ విత్తు పడి..ఓ చిలిపి ఆలోచన మొగ్గ తొడిగి ..పువ్వై ..పిందై ..కాయై చివరాఖరు కి నా ఈ "కపి -త "అయ్యింది .ఎక్కువ చేస్తే ..క్షమించండి !

*కోర్టు వ్యాఖ్యలు తప్పు కాదంటే ..నా ఈ కపి-త కూడా తప్పు కాదు మరి !

ప్రేమ లేఖ

నా బాల్య మిత్రుడు ఒకరు ,తను పని చేసే చోట ఒక అమ్మాయి నచ్చిందని ,
తనకి తన ఇష్టాన్నిఎలా చెప్పాలో అర్ధం కావడం లేదని ,
ఆమె పేరు 'సుచరిత' అని ,చిన్న కవిత[ప్రేమలేఖ ] రాసి పెట్టమని అడిగితే
నేను ఆవేశం గా రాసేసాను ...


సుచరితా.....!
నా హృదయ మధుర స్వప్నాల మధుమితా ..!!

నీ మృదు మధుర ఆదరాలను అడుగుతున్నా ...
నీ అదర మధుర "మధు కలశానికి " నన్నే ' మా రాజు 'ని చేయమని !

నీ కలువ కన్నులను వేడుకుంటున్నా.....
నీ కమ్మని కలల తీరం లో కాసేపు' సేద 'తీరనివ్వమని !!

కదిలే కాలాన్నీ అడుగుతున్నా ....
నీవు నేను సుస్వరాల సమ్మేలనమై ...సాగిపోవాలని !
చరిత్ర లో మన' ప్రణయ చరిత ' ...'సుచరిత' గా మిగిలిపోవాలని !!


***** వాడు నాకు చాలా రోజుల తరువాత నాకు ఫోన్ చేసాడు.
తను చేసే జాబ్ మానేసి ,
వాడు వేరే చోట ఉద్యోగం జాయిన్ అయ్యానని చెప్పాడు .
ఆ అమ్మాయి వాళ్ళ అన్నయ్యల తో వార్నింగ్ యిప్పించిందని చెప్పాడు .
నాకు అప్పుడే అర్ధం అయ్యింది ..మొదటి ప్రేమలేఖ అంత ఘాటు గా ఉండకూడదు అని !
పాపం వాడికి అది అర్ధం కాలేదు ..అందుకే ఎవరి ప్రేమ లేఖలు వారే రాసుకోవాలి .

స్ఫూర్తి

మనసు ని వెన్నెల లా చేసి చూడు...
జీవితం మనం అనుకోనేంత 'చిక్కుముడి' కాదు!

మన నెత్తి మీద బండ రాళ్ళు ఏమి లేవు..
మన చుట్టూ మనకు మనమే గీసుకున్న లక్ష్మణ గీతలు తప్ప...!!

మన' రంగుల కలలే 'మనకు భారం కాకూడదు ,
చితాకోక చిలుక ని చూడు ..రంగుల దుప్పటి కప్పుకొని ఎంత స్వేచ్చగా ఎగురుతుందో!!

మనం ఎవరికోసమో ఎదురు చూడటం మన అవివేకం !
'గడ్డి పువ్వు'ని చూడు ..దేవుడి పూజకు పనికి రాకున్నాఉదయ కాలపు మంచు లో ఎలా మెరిసిపోతుందో !!

జీవితం లో దేనినీ ఆశించ వద్దు ....శాసించు !!
నీవు కోరుకున్న జీవితం ..నీ కాళ్ళ ముందు మోకరిల్లుతుంది ..!

ఓ తల్లి రోదన !

ఇక్కడ ఎవరో ఏడుస్తున్నారు ...
గుండె పగిలి ,గొంతు చిరిగేటట్టు !
ఇక్కడే కాదు
అక్కడ కూడా ..కాదు కాదు ఇంకెక్కడో ..
ఎక్కడెక్కడో అంతా అదే రోదన !

ఎవరని పరికించి చూస్తే ..
జుట్టు చెదిరి ,బొట్టు చెరిగి కళ్ళ లో "కృష్ణా..గోదావరి "ని నింపుకుని ..
అయోమయం లో ఓ "తేజోమయి "!!

ఎవరూ నీవు ?అని అడిగితే ...
"తెలుగు తల్లి "ని అంది .
కాదు కాదు ..'తెలంగాణా తల్లి' ని అంది.

నీవెవరో నీకే తెలియదా అంటే...
కడుపున పుట్టిన పిల్లలే క్షణానికో పేరు తో పిలుస్తుంటే ..
తానెవరో తనే మరిచిపోయాను అంది .

"నా ప్రేగు తెంచుకుని పుట్టిన పిల్లలే ..
నా గుండె ని చీల్చేస్తారేమో అని భయం వేస్తుందని " చెప్పి మళ్లీ గొల్లుమంది .

ఆ రోదన చూస్తుంటే ...అచ్చు "మా అమ్మ ఏడుపు" లానే ఉంది .
పాపం !ఆమె ఎవరో ?!
ఆమె 'గుండె కోత' ని ఎవరు అర్ధం చేసుకుంటారో ...!!