అక్షరం !
నాకు అక్షరం తో అనుబంధం ఎప్పుడు మొదలైందో తెలీదు..
మా అమ్మ ఒడి లో ఊగుతూ జోగుతూ ఓనమాలు దిద్దినపుడనుకుంటా!
ఉహ తెలియని వయసులో ...
పాపం !అక్షరాన్ని నేను పట్టించుకోకపోయినా ,తను నన్ను పట్టించుకుంది -అమ్మలా !
అప్పుడు -నా చిన్నప్పుడు అల్లరి గా ,ఒంకర టింకరగా ..తనని నేను కెలికి అలికేసినపుడు ..
తను ఫీలవలేదు..అమ్మ తో నా బుగ్గ మీద మురిపం గా 'ముద్దు 'మార్కు లేయించింది .
బళ్ళో మేస్టారు బెత్తం తో నన్ను బెదిరించినపుడు ..అంతా 'తన 'వల్లే అని అలిగి ఓ మూలకి విసిరేసినపుడైనా తన కి కోపం రాలేదు ...అడిగితే మళ్లీ ఆప్యాయం గా తన అక్కున చేర్చుకుంది .
అంతేనా ?!
తనని చిత్తు కాగితాల మీద చిందర వందరగా జల్లేసి ..నా పని అయిపోయాక ఉండ చుట్టి 'డస్ట్టు బిన్ను' లోకి నొక్కేసినా ..కిక్కురు మనలేదు!
నా అర్ధ సంవత్సర పరీక్షల్లోనూ..ఆఖరి 'గండం' లోనూ నా" అక్షరం " పస్టు క్లాసులో పాసై పోయేది ..తన కోసం కాదు- నా కోసం !!
అయినా నాన్న కి నేను చెప్పేవాడిని కాదు ..అతని కళ్ళల్లో మెరుపు కి ఆ అక్షరమే కారణమని !
నేనెంత స్వార్ధపరున్ని?!
అన్నాళ్ళు అక్షరం తో సహా జీవనం చేసిన నేను ,సహవాసం చెయ్యాలనిపించింది మాత్రం..
మా తెలుగు మాస్టారు గొంతులో పరవశం తో తను పధ్యమై ..గధ్యమై కురిసినపుడే కదా !
ఓ చల్లని సాయంత్రం ...
నా మనసులో ని మాట బయటపెట్టాను - తను చిన్ని 'కవిత' యై నవ్వింది .
అరె ! అక్షరం లో అంతటి అందం నేనెప్పుడు చూడనేలేదు .
అప్పుడు -నా చిన్నప్పుడు నా ప్రియ మిత్రుడు నన్ను విడిచి అనంత తీరాలకి వెళ్లిపోయినపుడు..
ఆనాడు నా డైరీ లో కన్నీటి వరదై కురిసి "కన్నీటి జ్ఞాపకమై " నిలిచి పోయింది కూడా ఈ అక్షరమే !!.
నేనెప్పుడు అక్షరం లో ఇంతటి 'ఆర్ధ్రత' ఉంటుందనుకోలేదు !!
అక్షరం కేవలం అక్షరమే కాదు ..అనంత మానవ కోటి బరువు భాద్యతలని భుజానికెత్తుకున్న ఐరావతం !
అయిన వాళ్ళు వదిలేసి వెళ్ళిపోతున్నా...'నీ తో నేను ఉన్నానంటూ' ఆలింగనం చేసుకునే 'ఆత్మీయ బంధం '.
చివరికి ..నేను విరచించిన ఈ అక్షరమే ..నన్ను నేను త్యజించి అదృశ్యమైపోతున్నపుడు కూడా ..
నా ఆత్మని తనలో బందించి జన హృదయాలలో కథ యై ,కవితై 'నన్ను 'నిత్యం బ్రతికిస్తూనే ఉంటుంది .
రూపు మారినా భావం మారని ఈ అక్షరం కేవలం అక్షరమే కాదు ..అనంతం !
అంతే లేని మానవకోటి అనంత భావాలకి 'ప్రతి రూపం '.
