
నా హృదయం గాయం చేసి ..
మళ్లీ వెన్నెల పూసి ..
చెలీ !ఎన్నాళ్ళిలా..?!
నా మది లో ఆశలు రేపి ..
కొత్తగా లోకం చూపి ..పొమ్మంటే ఎలా ?!
సఖి !
నీ తడి తడి పెదవుల 'తొలి జ్ఞాపకం ' ఎప్పటికీ తడి ఆరిపోదు ..
నీ గల గల నవ్వుల 'కమ్మని రాగం 'ఎన్నటి కీ నా మదిని విడిపోదు ..
ఏమిటో చిత్రం గా ..ఒక్కోసారి ..
చావైనా..బ్రతుకైనా నా తోనే అంటావు ..నా కలలో సైతం తోడుంటావు .
ఆ కమ్మని కలలో హరివిల్లు తెచ్చుకుని పొదరిల్లు కట్టుకుంటాను .
ఆ కలల పొదరింట్లో కి నిన్ను రమ్మంటే ...
మళ్లీ 'కెరియర్ 'అంటావు .. నా కమ్మని కలల్నివిసిరేసి దూరం పారిపోతావు.
ఆశల రెక్కల్ని నీ వీపు కి కట్టుకుని ఎక్కడికో ఎగిరిపోతూ ..
నన్ను కన్నీటి కడలి లోకి తోచేస్తావు.
"నా బ్రతుకింతేనని" .. నా గుండె గాయానికి కన్నీటి మందు పూస్తుంటే ...
మళ్లీ మరుమల్లె లా వచ్చి నీ 'మానస సరోవరం' లో ముంచెత్తుతావు -మరుజన్మలోనైనా నన్ను వీడిపోనంటావు !!
ఎందుకిలా ?!
ఓ సారి వరమిస్తావు .. మరుక్షణమే నిరసిస్తావు .
అసలు దీనిని ఏమంటావు ..ప్రేమంటావా ?!
లేక ,చివరికి -'సరదాకి 'అని చెప్పి పొమ్మంటావా ?!
(ఎక్కువ పీల్ అవ్వకండి ..ప్లీజ్ ! )